Reinhilde Seutin
is clinical nurse manager
van een dialysecentrum van DaVita in Boulder, Colorado
in de Verenigde Staten.
 

Snowstorm / blizzard in Colorado
Een goed moment om te mijmeren over de voorbije dagen 11 maart 2013

Deze week wou ik graag een controversieel onderwerp aansnijden: het recht om reanimatie te weigeren, zowel door de patient als door de verplegende. Het was een 'hot topic' waarover de voorbije dagen veel is gepraat, vooral in het nationale nieuws. 

Aanleiding was een verpleegster die een oproep deed vanuit een 'independent living facility', dat is vergelijkbaar met een serviceflat. De telefoniste van de alarmcentrale vroeg: ademt de vrouw nog en kan je reanimeren? Het antwoord was op beide vragen was 'neen'. Is er iemand die kan helpen? Terug negatief, en zo ging het over en weer. De paramedics brachten haar naar het ziekenhuis en de vrouw werd overleden verklaard. 

Wat hield de verplegende nu tegen om te reanimeren?
 
Ze moest de policy en procedure volgen van de independent living, waar verplegenden niet worden opgeleid om te reanimeren. De staat aanvaardt het weigeren van CPR (cardiopulmonary resuscitation) in een independent living. De familie van de patiente had er geen problemen mee en de dochter van de overledene - zelf verpleegkundige - begreep het standpunt van de independent living home.

Maar vanuit het ganse land werd er verbolgen en met afschuw gereageerd. De media vroeg zich af hoe dat dat nu mogelijk was?! Blijkbaar is het van belang, - wanneer je beslist om naar een bejaardentehuis te verhuizen - dat je weet wat je van het personeel mag verwachten.
 
Independent living = service flat, er wordt geen medische hulp voorzien.
Assisted living = enkel de noodzakelijke hulp wordt verleend.
Nursing home = geschoold en getraind medisch personeel verzorgt de patient.
 
Persoonlijk vind ik het ongelooflijk dat je kan toekijken als iemand plots een hartstilstand doet en geen hulp verleent aan het slachtoffer. Ik weet niet of ik dat zou aankunnen. De policy in mijn bedrijf bekijkt het zo: elke 2 jaren moeten we een attest  voor CPR behalen. Ik train elke 3 maanden de core groep op emergencies, op hartstilstand enz.
 
Enkel de patienten die een DNR (do not resuscitate) formulier aan hun clipboard hebben, zullen we niet reanimeren. We moeten wel de paramedics opbellen, en we hebben schermen die we rond de dialysestoel moeten plaatsen, als dit zich voordoet. Wanneer de patient overleden is, wordt hij in onze storage room geplaatst tot de paramedics en de coroner - dat is een mix van begrafenisondernemer en gerechtsarts - de patient komt ophalen.
 
Persoonlijk maakte ik die procedure nog niet mee. Ik hoop dat het lang duurt voor ik het ooit moet meemaken want het is toch wel iets schokkend. Of de staff en ik het zullen aankunnen om iemand te zien sterven terwijl hij aan de machine  is, weet ik niet. Ik denk dat we wel wat hulp zullen nodig hebben. Want deze patienten dialyseren tenslotte drie keren per week. Iedereen houdt er iedereen in het oog, daarenboven - krijg je ook te maken met de reacties en de commentaar van de andere patiënten. En Boulder is heel verbaal!! Daar weet ik alles over!
 
Mocht je toch beslissen om te reanimeren, dan bestaat er hier een wet 'the good Samaritan'. Dat betekent dat je hulp mag bieden ook al ben niet medisch getraind.
 
Doet me nadenken hoe de procedures in Belgie of Nederland nu zijn? Heeft de patient het recht om te weigeren? Wordt de beslissing besproken met de patient en familie? Wordt dat met een geschreven order officieel gemaakt? Door een arts of een team van artsen?
Hoe kijken verpleegkundigen er tegen aan? Worden ze begeleid als het psychologisch zwaar is?
 
Hoe denken jullie hierover?
 
Groetjes uit blizzy Boulder!

Reinhilde

Reageer

Geef uw Gebruikersnaam en Paswoord.
Gebruikersnaam
Paswoord
Blijf ingelogd
Paswoord vergeten?