Reinhilde Seutin
is clinical nurse manager
van een dialysecentrum van DaVita in Boulder, Colorado
in de Verenigde Staten.
 

Geweld in de verzorgingssector
2 september 2013

Geweld in de verzorgingssector, kan zich in verschillende vormen manifesteren: geweld tegenover de patienten, geweld door derden tegenover de slachtoffers. Het omgekeerde gebeurd ook, geweld tegenover de verplegende, of verzorgende. Vorige week kreeg ik te maken met 'elderly abuse' een geweldsvorm die je niet altijd kan onderscheiden en ook niet altijd zichtbaar is.

Verdoken geweld en vooral het verbale geweld komt meer voor dan je kan vermoeden, vooral tussen partners en patiënten. Of de caregivers en de patiënt zelf en omgekeerd.

Onlangs werd ik met zo'n vorm geconfronteerd. En voor je het door hebt, is er al heel wat leed 'geleden'. De patiënt zelf durft dikwijls niets te zeggen want die vreest dat het verder doorverteld wordt aan de partner, of de agressor, met alle gevolgen van dien. De 'agressor' in dit geval deed of haar neus bloedde en veranderde versies van valaccidenten, kwetsuren enz voortdurend. Als verplegende kan je best documenteren,  want versies over toestanden worden ook dikwijls veranderd, en als het op papier staat, heb je toch iets in je handen....

In dit geval viel het me op dat de patiënt sinds enkele maanden geleden meer verwondingen had, en de verzorgende (agressor) deed de kwetsuren af als schaafwonden, of tegen de muur gestoten met zijn rolwagen…. enfin, er was altijd een uitleg voor handen.
We besloten om een bijeenkomst te organiseren met de patiënt en ons multidisciplinair team. De partner was niet aanwezig, en toen kregen we te horen dat ze hem van de weg geduwd tijdens een uitstap, hij belandde in de doornstruiken, had overal snijwonden, verwondingen enz...  Ze had die zelf verzorgd - maar had in de verste verte nog nooit over steriliteit gehoord. De ene infectie na de andere volgde. Een doorgedreven antibiotica kuur heeft de zaak hersteld. Voor ons een signaal om als team op te treden, de patiënt te beschermen, zijn kinderen in te lichten.

De kinderen werden gecontacteerd en die hebben er hun advocaat bijgehaald. Want zo gaat dat hier. De vader gaf de zoon, 'power of attorney', en dat is het recht om over te nemen van de zieke zelf; als hij niet meer kan handelen. Alle beslissingen over leven en dood worden door die betreffende persoon genomen.

Weken gingen voorbij, de familie werd aangemoedigd om geregeld bij hun vader thuis binnen te springen, vooral omdat we toch nog nieuwe verse kwetsuren noteerden. Er werd actie genomen…. Uiteindelijk is de partner van de patiënt het recht om dichter dan 100m in de buurt te komen, ontzegd (restraining order). En in de VS zijn ze heel streng op het navolgen van de order.  Als je die regel overtreedt dan krijg je een hoop problemen. De agressor wordt onmiddellijk in de boeien geslagen.

We wisten dat ze een 'gunwoman' was, en dus moesten we ook ons extra indekken tegenover de agressor, want je weet nooit naar waar die haar agressie zal keren. Dus kregen we extra bescherming van de politie die geregeld langs kwam. Aangezien we geen wapens in het gebouw mogen hebben, voel je je wel wat weerloos. Van de andere kant gaf het aan waar de weke punten waren in de beveiliging. Hoe we ons moeten beveiligen, want je weet nooit hier.

Ondertussen is alles wat tot rust gekomen en heeft de patiënt een nieuwe thuis gevonden in een nursing home. En onze rust is ook teruggekeerd.

Ook onderling tussen de patiënten, en de staff, worden er soms vormen van agressie opgemerkt - verbaal vooral. Gelukkig gebeurt het niet veel. Maar toch, als je met verschillende culturen en achtergronden van patiënten en collega's te maken hebt, moet je weten hoe je moet optreden. Bepaalde reacties of uitdrukkingen worden niet altijd correct geïnterpreteerd. En dat kan soms ook tot spanningen leiden. Al een paar keren meegemaakt.

Op het werk is verbaal en fysiek geweld verboden. Ik moet het rapporteren aan mijn supervisors, mocht er een incident zich voor doen.
Wij hebben soms met verbaal geweld van patiënten te maken. Als het de spuigaten uitloopt, dan mag ik optreden. In geval van bedreiging met wapens, contacteren we direct de politie.

Daarom verplicht de overheid ons om jaarlijks testen af te leggen om alle vormen van  'harassement' te herkennen, want het is niet altijd duidelijk wie de agressor is en het slachtoffer. Via rollenspel leren we hoe je kan optreden bij bepaalde situaties.

In Belgie heeft men ook met vormen van agressie te maken tegenover patiënten, verplegend personeel en onderling. Herinner me van de tijd toen ik er werkte, en er melding werd van gemaakt in de media. Hoe ver staat men in Belgie nu, naar aanpak toe van geweld? Tegenover patiënten en personeel, of onderling?

 

Een nieuwe werkweek loert om de hoek! Wens jullie een heel mooie week toe en mooie momenten….
Warme groetjes uit de Rockies!

Reinhilde

Reageer

Geef uw Gebruikersnaam en Paswoord.
Gebruikersnaam
Paswoord
Blijf ingelogd
Paswoord vergeten?